Deutsch Shop Εκθέσεις Links E-Mail Impressum

Στο παρακάτω κείμενο, θα διαβάσετε για την προληπτική χρήση φαρμάκων. Μάλιστα όχι από κτηνίατρο, αλλά από έναν εκτροφέα που είναι εναντίον της προληπτικής χρήσης φαρμάκων.

Όμως η περίπτωση που παρουσιάζεται είναι ιδιάζουσα. Αναφέρεται στο κείμενο, αλλά καλό είναι να επαναλάβουμε ότι η συγκεκριμένη προληπτική αγωγή γίνετε ΜΟΝΟ αν είχε παρουσιαστεί η ασθένεια τα προηγούμενα χρόνια στην εκτροφή μας.

Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να θεωρηθεί ως «επίσημη λύση» και κυρίως ως προτροπή για την χρήση της. Το κείμενο βασίζετε σε προσωπικές εμπειρίες, ανταλλαγή απόψεων με άλλους εκτροφείς και προσωπική έρευνα σε διάφορα ευρωπαϊκά κτηνιατρικά ινστιτούτα.

Α. Μούζεβαλντ

«Μαύρη τελίτσα» σε νεοσσούς»

Όταν λέμε «μαύρη τελίτσα», εννοούμε μια μικρή μαύρη τελεία στο δεξί μέρος της κοιλιάς των νεοσσών. Περίπου στο ύψος του συκωτιού, κοντά στην χοληδόχο κύστη.

Από την πρώτη μέρα της ζωής των νεοσσών, είναι εμφανής στην κοιλιά τους, σε όσους υπάρχει.

Το μέγεθος της είναι διαφορετικό. Κάποιοι από τους νεοσσούς, που έχουν αυτή την τελίτσα, έχουν και διαφορετικό χρώμα δέρματος που είναι προς το κίτρινο.

Η εμφάνιση αυτής της «μαύρης τελίτσας», δείχνει ότι τα εσωτερικά όργανα έχουν κάποιο πρόβλημα. Το μεγαλύτερο ποσοστό, των νεοσσών, που εμφανίζουν το σημάδι αργά η γρήγορα πεθαίνουν. Υπάρχει όμως κι ένα ποσοστό όπου εξαφανίζεται, στις πρώτες επτά ημέρες της ζωής τους και συνεχίζουν την ανάπτυξη τους κανονικά. Αυτό συμβαίνει, όμως, μόνο αν το μέγεθος της τελίτσας είναι μικρό και οι γονείς ταΐζουν πάρα πολύ καλά. Αν προσέξετε τους νεοσσούς, σε μια φωλιά όπου κάποιοι εμφανίζουν το σημάδι, θα δείτε ότι η ανάπτυξη τους είναι η ίδια με τους υπόλοιπους μέχρι την τρίτη, τέταρτη μέρα. Ξαφνικά, τα μικρά με την τελίτσα, «μένουν πίσω» και τρείς, τέσσερις μέρες μετά πεθαίνουν.

Αν ανοίξουμε τ αυγά, όπου οι νεοσσοί δεν κατάφεραν να εκκολαφθούν, πολλές φορές θα δούμε αυτήν την τελίτσα, στο σώμα των εμβρύων. Πολλοί εκτροφείς δεν ανοίγουν τ αυγά, που δεν εκκολάφθηκαν κι έτσι δεν υπάρχουν πολλά, στατιστικά στοιχεία, για τις «μαύρες τελίτσες».

Οι εκτροφείς, παλιά, πίστευαν ότι αυτό το σημάδι εμφανίζεται μόνο στα καναρίνια. Όμως, τα τελευταία τρία χρόνια, έχω δει αυτό το σημάδι σε νεοσσούς από αγριοπούλια, ακόμη και σε νεοσσούς σπουργιτιών.

Υπάρχουν στοιχεία ότι αυτή η τελίτσα είναι η χοληδόχος κύστη. Σίγουρα δεν είναι το συκώτι, που φαίνεται μαύρο στους νεοσσούς. Εμφανίζεται κάπου στο δεξί μέρος του συκωτιού και φαίνεται καθαρά σαν τελεία, δίχως να έχει την μορφή κάποιου εσωτερικού οργάνου.

Πριν πέντε χρόνια, άκουσα για πρώτη φορά, από έναν ιταλό εκτροφέα, ότι βρήκε μια θεραπεία που βασίζεται στις εισπνοές. Την έκανε στα ζευγάρια που προετοίμαζε για γέννες.

Έπειτα άκουσα για μια έρευνα που έγινε, δυστυχώς δεν κατέληξε σε κάποιο συμπέρασμα για την εμφάνιση της τελίτσας. Μάλιστα, στο τέλος έκαναν αναφορά σε ύπαρξη βακτηριδίων Coli.

Τον τελευταίο καιρό, άκουσα ότι βρέθηκε (στην Ιταλία) η αιτία. Ακούγεται ότι είναι μυκοπλάσμωση, που προσβάλει την χοληδόχο κύστη και εμφανίζεται σαν τελίτσα στο δεξί μέρος της κοιλιάς (αριστερά, όπως το βλέπουμε εμείς).

Αν προσέξουμε τους νεοσσούς, βλέπουμε, ότι όταν φτάνουν στην 3η – 4η μέρα της ανάπτυξης τους έχουν δυσκολία με την αναπνοή τους. Φαίνεται σαν να θέλουν να καταπιούν τον αέρα και λίγες ώρες αργότερα, πεθαίνουν. Το ίδιο γίνεται και στους υπόλοιπους νεοσσούς της φωλιάς, στους οποίους δεν έχει εμφανιστεί η τελίτσα.

Πολλές φορές ο εκτροφέας, αφού δεν βλέπει το σημάδι, δεν γνωρίζει την αιτία του θανάτου. Σ αυτές τις περιπτώσεις η μυκοπλάσμωση έχει προσβάλει τους πνεύμονες. Αυτή είναι μια γνωστή πάθηση, στα ενήλικα πουλιά, την οποία ονομάζουμε ΧΑΝ (χρόνια αναπνευστική νόσος) και δημιουργεί πρόβλημα στο αναπνευστικό των πουλιών.

Κανονικά τα ενήλικα πουλιά δεν κολλάνε την «μαύρη τελίτσα», όσο το ανοσοιοποιητικό τους σύστημα είναι εντάξει. Αν το ανοσοιοποιητικό τους έχει πρόβλημα, το καταλαβαίνουμε από τον αριθμό των αυγών που γεννάει η θηλυκιά. Πολλές φορές δεν γεννάει πάνω από 2-3 αυγά.

Στις εκτροφές που εμφανίζονται πολλά μικρά με μαύρες τελίτσες εμφανίζεται το φαινόμενο να πεθαίνουν κάποιες θηλυκές, μετά την γέννηση του δεύτερου ή τρίτου αυγού ή έπειτα από μερικές μέρες κλωσήματος, στην φωλιά. Αν παρατηρήσουμε, αυτά τα θηλυκά, θα δούμε πολύ πρησμένα έντερα. Αυτό πρέπει να είναι μολυσμένες ωοθήκες ή σάλπιγγα, από μυκόπλασμα.

Το βακτήριο της μυκοπλάσμωσης βρίσκεται, συνέχεια, στα κάτω όργανα της αναπνοής. Πολλές φορές, το ενήλικο πουλί, μεταφέρει την ασθένεια δίχως να νοσεί. Όταν το πουλί αρρωστήσει, παρουσιάζει αδυναμία και πρόβλημα στην αναπνοή. Πολλοί εκτροφείς, σ αυτήν την περίπτωση, πιστεύουν ότι είναι άσθμα ή πρησμένο συκώτι.

Πολλές φορές, το πουλί μπορεί να έχει προσβληθεί από e-coli. Αν έχουμε μυκοπλάσμωση, στην εκτροφή μας, σιγά σιγά όλα τα πουλιά θα μολυνθούν είτε από την επαφή, είτε από τον αέρα, είτε μέσω των αυγών. Το βακτήριο, έξω από το σώμα του πουλιού, μπορεί να ζήσει μόνο λίγες μέρες.

Στρες, αδύνατο ανοσοιοποιητικό σύστημα, άσχημες συνθήκες υγιεινής, μεγάλη διακύμανση υγρασίας, πολύ σκόνη και μεγάλος αριθμός πουλιών σε κλούβες. Αυτά είναι κάποια στοιχεία που βοηθούν στην έξαρση της ασθένειας και στην μετάδοση της. Το πιο πιθανό είναι η μετάδοση από την σάλπιγγα της θυληκιάς στο αυγό. Η υψηλή θερμοκρασία, κατά την επώαση, βοηθά στην μετάδοση της ασθένειας στους νεοσσούς, οι οποίοι πεθαίνουν είτε μέσα στο αυγό, είτε μερικές μέρες μετά την γέννηση τους.Το πρόβλημα είναι πως θα καταλάβουμε ότι η θυληκιά μεταφέρει την ασθένεια. Ας δούμε την ιστορία του μυκοπλάσματος. Για πρώτη φορά, το βακτήριο, ανακαλύφθηκε από τον Nelson, το 1935. Τότε ανακάλυψε ότι είναι υπεύθυνο για ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος, ΧΑΝ (χρόνια αναπνευστική νόσος). Το 1961 ονομάσανε την ασθένεια, μυκοπλάσμωση.
Είναι βακτήριο δίχως κυτταρικό τοίχωμα, γι αυτό μπορεί να έχει διάφορες μορφές. Οι πιο πολλές μορφές μυκοπλάσμωσης είναι υπεύθυνες γι ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος. Στις θεραπείες, για την καταπολέμηση της μυκοπλάσμωσης και την μαύρη τελίτσα, στην Ιταλία οι εκτροφείς έχουν δει πολύ καλά αποτελέσματα από το Tylosin. Σίγουρα υπάρχουν κι άλλα φάρμακα που προστατεύουν από την αρρώστια, όμως τα καλύτερα αποτελέσματα (από εμπειρία) έχουν τα φάρμακα που περιέχουν το Tylosin.

Το Tylosin, είναι μια κιτρινωπή σκόνη που διαλύεται δύσκολα στο νερό. Μόνο το Tylosintartrat διαλύεται εύκολα στο νερό και περιλαμβάνεται στο φάρμακο «Tylan soluble» της εταιρίας BERNA AG.

Είναι σημαντικό, για την σωστή παρασκευή του φαρμάκου, να ρίχνουμε το νερό μέσα στην σκόνη και όχι την σκόνη μέσα στο νερό, ώστε να διαλύεται σωστά το φάρμακο.

Το φάρμακο έχει την ιδιότητα να δρα ως βακτήριο-σταθεροποιητής και σε περιπτώσεις υψηλής συγκέντρωσης να καταστρέφει τα βακτήρια. Έχει αποτελέσματα, μόνο, σε μυκόπλασμα και όχι σε άλλα βακτήρια.

Αφού είναι φάρμακα, πρέπει να συμβουλευόμαστε κτηνίατρο για την θεραπεία !!

Δυστυχώς στην Ελλάδα, πιστεύω ότι είναι δύσκολο να βρει κανείς κτηνιάτρους ή ινστιτούτα για διαγνώσεις σε πουλιά συντροφιάς. Έτσι, σε περίπτωση που είχαμε στο παρελθόν προβλήματα με νεοσσούς που είχαν την μαύρη τελίτσα, δεν μας μένει παρά να κάνουμε προληπτική θεραπεία στους γεννήτορες, ώστε να μειώσουμε τα βακτήρια και να προλάβουμε τυχόν μόλυνση των ωοθηκών, των θηλυκών πουλιών μας.

Από την εμπειρία μου και από εκτροφείς που έχουν κάνει την θεραπεία έμαθα ότι η προληπτική θεραπεία πρέπει να γίνεται ένα μήνα, περίπου, πριν το ζευγάρωμα.

Η δοσολογία είναι 2,5 γραμμάρια Tylan soluble σε ένα λίτρο νερού και η διάρκεια πέντε μέρες.

Η εξάλειψη όλων των βλαβερών βακτηρίων, μάλλον δεν είναι εφικτή. Άλλωστε χρειάζονται για την καλή λειτουργία του ανοσοιοποιητικού συστήματος ενός οργανισμού. Σκοπός μας είναι η συγκράτηση τους σε χαμηλά ποσοστά.

Έτσι λοιπόν αν είχαμε στο παρελθόν, κρούσματα «μαύρης τελίτσας», στην εκτροφή μας και θέλουμε να μειώσουμε τον κίνδυνο επανεμφάνισης του φαινομένου στην επόμενη αναπαραγωγική περίοδο, μπορούμε να προχωρήσουμε σε μια προληπτική αγωγή στους γεννήτορες.

Στην περίπτωση όπου εμφανιστεί η τελίτσα σε νεοσσούς (ασχέτως προληπτικής αγωγής), το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι, η χορήγηση σ αυτούς, μιας σταγόνας από το διάλυμα που αναφέρθηκε παραπάνω, 2 – 3 φορές την ημέρα.

Δυστυχώς μόνο σε περιπτώσεις όπου η τελίτσα έχει μικρό μέγεθος υπάρχουν ελπίδες. Αν, η τελίτσα, έχει μεγάλο μέγεθος η το δέρμα έχει ήδη πάρει το κίτρινο χρώμα είναι ανώφελη η προσπάθεια, οι νεοσσοί δεν καταφέρνουν να επανέλθουν.

Για διάφορα ζώα υπάρχει σήμερα εμβόλιο για την μυκοπλάσμωση. Δυστυχώς για τα πουλιά συντροφιάς, θα πρέπει να ξεχάσουμε την παρασκευή κάποιου παρόμοιου εμβολίου. Από επαφές που είχα, με κάποια ευρωπαϊκά κτηνιατρικά ινστιτούτα, η απάντηση είναι ότι για την παρασκευή εμβολίου απαιτείται ένα ποσό της τάξης των 75000 ευρώ και έρευνα 4 – 5 ετών. Κανείς δεν είναι διατεθειμένος να ξοδέψει τόσο χρόνο και χρήμα για κάτι που δεν θα του αποφέρει κέρδος. Καλώς ή κακώς είμαστε μόνοι και μόνο μέσα από προσωπικές εμπειρίες και παρατηρήσεις θα καταφέρουμε να βρούμε λύσεις για κάποια προβλήματα που δημιουργούνται στην εκτροφή μας.

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ Η ΕΞΑΠΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ.

- Καλή ποιότητα αέρα, η χρήση ιονιστή βοηθά.

- Όσο το δυνατόν λιγότερη σκόνη.

- Υγρασία σε λογικά επίπεδα και αποφυγή απότομων διακυμάνσεων της.

- Όχι πολλά πουλιά σε μικρό χώρο, για την αποφυγή στρες.

Φωτογραφίες από spezial-mosaik-club

Musewald Αλέξανδρος ©